In elke goede maffiafilm zit ‘ie: de consigliere. Niet de baas. Ook niet degene met de grootste mond. Maar degene die luistert. Meedenkt. Vraagt: wat is hier nu echt nodig? En dan eerlijk zegt: dat dus niet meer. En dit moet anders. Ik ben niet…

Een van de steenuilkuikens (wonend in de rode beuk in onze tuin) is dood. En ik had echt even een brok in m’n keel. Want dat kleine beestje stond – op de een of andere manier – symbool voor hoop. Voor groei. Voor: het komt goed.

Bij een heren-duo dat samen een schoonheidssalon runde én getrouwd was, leek op papier alles te kloppen. Hun agenda zat vol, ze vulden elkaar aan, ze hadden een trouw klantenbestand. Maar onder de oppervlakte kraakte het. Hun privérelatie stond…

We duwen van alles in die 24 uur die elke dag heeft. Tot je honden smeken om eindelijk weer eens een fatsoenlijke wandeling. Tot je lijf zegt: “hé, misschien wil ik ook wat aandacht in plaats van alleen maar brandjes blussen.”