Je bent bezig met het schrijven van een post, een aanbod in elkaar zetten, je geeft een sessie. En ergens fluistert een stemmetje in je hoofd: dit kan beter. Nog even aanpassen. Nog ff wachten tot het perfect is.
Welkom in de perfectionisme-trein.
Hij rijdt in heel wat ondernemershoofden. Vaak stiekem. Soms op volle toeren. Voor je het weet hangen er tien wagonnetjes extra achteraan. Die post had scherper gekund. Dat aanbod moet nog nét wat strakker. Die sessie, mwah, had beter gemogen.
Die trein rijdt maar door. Met een hoofd vol bijna’s en een to-dolijst die groeit… Terwijl jij het gevoel hebt dat je nog niks hebt afgemaakt.
Hier is wat ik na twintig jaar ondernemen weet: perfect bestaat niet. Jij bent niet perfect. Ik ben niet perfect. En dat is maar goed ook, want perfect is doodvermoeiend.
Goed genoeg is écht goed genoeg. Dat klinkt simpel en dat is het ook, als je leert herkennen wanneer dat locomotiefje weer begint op te trekken. Wanneer je alweer bezig bent een wagonnetje aan te koppelen terwijl de trein allang kan vertrekken.
Stop ‘m dan. Of koppel bewust wat los.
Want als je blijft wachten op perfectie, komt er nooit iets af. En de ruimte in je hoofd die je zo graag wil? Die ontstaat pas als je zegt: dit is goed genoeg, ik laat het gaan.
In je agenda. In je hoofd. In je hele bedrijf.
Zie die trein en maak een keuze: meerijden of uitstappen.